De oorzaak van de oorzaak van de oorzaak …….

Chronic low grade inflammation (CLGI, chronische lage graad ontsteking, koude of stille ontsteking)

Deze aandoening is mogelijk de oorzaak van alle moderne ziektes (daaronder depressie, hart & vaatziekten, kanker en andere auto-immuunziekten)! Het is nl. bij 95% van alle chronische ziekten aanwezig.

De eerste oorzaak of wat gaat eraan vooraf:

Onze moderne voeding (geteeld met kunstmest, groeiversnellers, bespoten met pesticiden, etc) en een (hectische) leefstijl, milieuvervuiling, chronische stress, overmatige blootstelling aan antibiotica en hyperhygiëne, parasieten, virussen (bv Pfeiffer) en schimmels (zoals candida) veroorzaken een zwakke immuunreactie die, indien het niet snel wordt opgelost, een pro-inflammatoire activiteit (het ontstaan van een lage graad ontsteking) onderhoudt.

Normaal duurt een ontsteking (bv. een wond aan de huid) 4 tot 7 dagen. Als een ontsteking langer dan 42 dagen aanhoudt, raken de hersenen de regie over het immuunsysteem kwijt en wordt de ontsteking chronisch. Deze ontsteking is dikwijls niet zichtbaar en ontstaat vooral in de darm (een zg. leaky gut, lekkende of hyperpermeabele darm) of in de mond (parodontitis, gingivitis, wortelkanaalbehandeling). En zo’n ontsteking suddert maar door, omdat de hersenen het immuunsysteem niet meer kunnen controleren: het immuunsysteem is autonoom geworden.

Dit kost veel energie van het lichaam: dat gaat ten koste van de stresshormonen cortisol en (nor-)adrenaline, van insuline (behalve bloedglucoseregulatie levert insuline energie aan het immuunsysteem) en raken diverse hormonen, zoals serotonine, dopamine en leptine verstoord. De bijnieren raken uitgeput en de hypothalamus doet zijn werk minder goed. De schildklierwerking kan verstoord worden. De alvleesklier krijgt problemen met de productie van zowel de insuline als de spijsverteringsenzymen. De lever raakt overbelast. Lymfeklieren kunnen gaan opzetten.

Klachten en ziektes die daardoor kunnen ontstaan, zijn oa. geen lust te bewegen, temperatuurschommelingen, dan wel iets verhoogde temperatuur, verminderde libido en vruchtbaarheid, menstruatieklachten, verminderde eetlust, ochtendmisselijkheid, de pijngevoeligheid wordt groter, chronische vermoeidheid, concentratie- en geheugenproblemen, Alzheimer, verminderde haargroei dan wel kaalheid, depressiviteit, sociaal terugtrek gedrag, arteriosclerose, oestrogeendominantie, anorexia, jicht, hoge bloeddruk, obesitas, chronisch lage rugpijn, pees- en gewrichtsontstekingen, osteoporose, fibromyalgie, prostaatvergroting, slaapproblemen, acne, cystes, hoofdpijn, ataxie, borst-, prostaat- en darmkanker, hart- en vaatziekten, etc.

Significante hoeveelheden melkzuur ontstaan door de lage graad ontsteking, dat zorgt voor een verzuring van het lichaam (een gemiddelde lichaams-pH lager dan 6.7) en dit onderdrukt het totale immuunsysteem. In een zuur lichaam ontstaan ziektes als osteoporose, reuma, artrose, psoriasis en kanker. Omdat insuline behalve bij de bloedsuikerregulatie ook bij het immuunsysteem betrokken is, neemt de kans op het ontstaan van overgewicht, buikvet, weer hoge bloeddruk, suikerzucht (“craving”) en diabetes II toe naarmate de insulineproductie meer verstoord raakt.

De lijst van klachten en ziektes wordt alleen maar langer.

Duidelijk is dat diabetes (inmiddels 1 op de 3 Nederlanders!) niet alleen ontstaat door (overmatig) suikergebruik en een gebrek aan beweging, maar door een onderliggend probleem in het lichaam dat veel van het immuunsysteem vraagt en dat de oorzaak ervan in de reguliere geneeskunde niet makkelijk wordt opgespoord.

Zolang de alvleesklier zijn taken nog aan kan, zal het bloedglucosegehalte goed blijven (nuchter >5 mmol/l). Interessant is om insuline (dmv. van bv. c-peptide) in het bloed te laten meten in combinatie met een cortisolmeting (speekseltest). Ook de zg. Homa-IR (insulineresistentie) test kan bij de huisarts aangevraagd worden voor een extra indicatie van beginnende diabetes. Andere laboratoriumwaarden die gemeten kunnen worden: hsCRP, IL-6 en TNF. Wellicht een iets verhoogd cortisol. Verder zijn er dikwijls geen bloedbeeldafwijkingen, ook niet van de lever.

De verzuring is te controleren met lakmoesstrookjes die in de urine gedoopt worden (tussen 9.00 en 17.00 uur).

Houdt een temperatuurcurve bij: indien het iets verhoogd is – normaal 36.4-36.6 °C.- is dat een extra bewijs voor een CLGI.

Let op de kwaliteit van de ontlasting (dagelijks, goede structuur: weinig papier nodig hebbend, niet stinken, niet teveel gasvorming) en de urine (reuk, kleur, niet schuimend). Wordt alcohol en/of cafeïne verdragen?

Voeding lijkt veel invloed te hebben, naast wat er allemaal nog meer is meegemaakt (leefstijl, ziektes).

Daarom een paar kanttekeningen:

De Nederlander is een broodeter en een melkdrinker. De laatste jaren zijn mede door het toegenomen inwonersaantal in Nederland de teelt van mn. tarwe erg veranderd om maar snel aan de grote vraag te kunnen voldoen. Mede doordat onze darmen en de spijsverteringsenzymen in kwaliteit achteruit zijn gegaan (als gevolg van bovenstaande reden), zijn de gluten in tarwe moeilijker te verteren voor veel mensen en de vezels ervan veel stugger geworden. Beide kunnen het darmslijmvlies beschadigen (ontstaan van leaky gut).

De melkproductie per koe is sinds een aantal jaren vervijfvoudigd, de koeien krijgen daartoe behalve gras ook andere voedingsmiddelen te eten, antibiotica en andere middelen (oa. hormonen) toegediend en de melk wordt in de fabriek ook nog eens bewerkt, zoals pasteurisatie. Daardoor worden steeds meer mensen allergisch voor melk (melk eiwit) en gluten (tarwe eiwit).  Verder krijgt de Westerse mens veel (verborgen) suikers te verwerken. Suiker wordt niet voor niets de witte moordenaar genoemd…! De World Health Organization adviseert een inname van maximaal 25 gram suiker per dag, we krijgen gemiddeld 122 gram per dag binnen.

De hoeveelheid voeding die wij tot ons nemen is in vergelijk met een tiental jaren toegenomen, echter de variatie in voeding neemt steeds meer af. Meer dan 225 kCal per 100 gram voeding zorgt altijd voor een ontstekingsreactie: de Postprandiale Ontstekingsreactie (PPIR). Dit geldt meer voor het fabrieksvoedsel en zeker de kant & klare producten en minder voor een vet visje. Toch is de totale inname van voeding, onafhankelijk van de kwaliteit ervan, al snel een hele belasting voor ons lichaam. De spijsvertering kost veel energie (de hond gaat toch altijd in zijn mand liggen na de maaltijd…) en iedere keer als wij eten, moet het lichaam voor de vertering ervan energie aanbieden en daarna weer rust krijgen om de energie weer op te bouwen.

Het geheel zorgt ervoor dat mensen dikwijls steeds minder voedingsmiddelen kunnen verdragen. Beperk daarom het aantal maaltijden tot 3, liever nog tot 2. En neem zo min mogelijk tussendoortjes. Drinken van water, (kruiden-)thee, groentesap, een paar koppen (zwarte) koffie en een glas rode wijn mag wel.

Zeker bij overgewicht overweeg “intermittend fasting”. Er bestaan hierin wat variaties, maar in ieder geval geldt dat tussen de laatste dagelijkse maaltijd (diner) en de volgende (het ontbijt) 16 uur vasten hoort te zitten. Tegenwoordig lijkt het zg. ketogeen dieet ook een goede oplossing (koolhydraatarm en vetrijk eten: 80% vetten en 20% eiwitten, denk aan middellange-keten triglyceriden (MCT-olie), kokosolie, noten en zaden, boter, olijven, avocado, cacao en cacaoboter, eieren).

De darmfunctie dient hersteld te worden, de ontlasting moet gezond zijn. De eventuele parodontitis moet verzorgd worden. De hersenen dienen de regie over het immuunsysteem weer terug te krijgen. De alvleesklier moet zijn oorspronkelijke werking gaan uitvoeren. Een hoge bloeddruk zal behandeld moeten worden.

Zorg regelmatig voor een goede detoxificatie (maar ook ontgiften kost energie, dus doe dit als de conditie hersteld is!).

De bijnieren moeten de stresshormoonproductie weer kunnen oppakken. De lever en eventueel het lymfestelsel zullen ondersteuning nodig hebben.

Beweeg regelmatig: 10 uur zitten per dag leidt ook tot CLGI. Doe eventueel ook krachttraining! Wel rustig opbouwen: moe is moe, tijdens de opbouw zuinig met energie zijn!

Let qua voeding op het volgende:

Geef de baby (indien mogelijk) borstvoeding, minimaal 3 maanden, liefst 6-8 maanden lang.

Eet quinoa, rijst, boekweit, teff, amarant, gierst, vis, wild vlees en gevogelte, vezelrijke voeding, verse groenten & fruit, noten & zaden, azijn, extra vierge olijfolie, groene en kruiden thee, losse kruiden, ui, aardpeer, cacao, avocado, verse peulvruchten zoals sperziebonen, paddenstoelen. Spelt, muesli (originele muesli bevat uitsluitend haver en vruchten, goede haver bevat geen gluten), rogge zonder broodverbeteraar (bevat gluten!). Probeer zoveel mogelijk te variëren met de voeding, kijk ook eens naar de vergeten groenten.

Vermijd: vooral tarwe (ook couscous, muesli, brood, pasta, vermicelli, gebak), suiker, overmatig alcohol, koe- en sojamelk, frisdranken en kant & klare vruchtensappen, gebakken en vooral gefrituurde voeding, verzadigde vetten zoals vet vlees, worst e.a. vleesconserven. Vermijd zoveel mogelijk varkensvlees en beperk ook het rundvlees.

Zowel tarwe als soja worden aan veel producten toegevoegd. Van maïs is net als van soja niet altijd bekend of het gemanipuleerd is. En de lange termijn gevolgen van manipulatie van voeding zijn niet bekend (gemaakt). Maïs dient zeker vermeden te worden indien er een schimmelbelasting in de darm zit.

Als het darmslijmvlies erg beschadigd (lekkende darm) is, is een glutenvrije periode van 3 tot 6 maanden te overwegen (dan ook geen spelt, rogge ed. eten). Daarna gluten voorzichtig weer introduceren.

In yoghurt, karnemelk en oudere kaas zit nauwelijks nog lactose, dus kan men die doorgaans wel verdragen, tenzij men ook overgevoelig voor caseïne is. Overweeg lactosevrije melk, kokos- en havermelk. Bij rijste-, soja, amandel- en geitenmelk is voorzichtigheid geboden vanwege mogelijke kruisovergevoeligheid en ongewenste inhoudstoffen of toevoegingen.

Niet roken.

Specifieke supplementen zijn nodig voor de darmopbouw, ontstekingsremming, het immuunsysteem, de hersenen en alvleesklier, de bijnieren, de lever en eventueel de leptineverzorging. Daarnaast kunnen bepaalde oorzaken van erfelijke oorsprong zijn, die wellicht ook nog positief beïnvloed kunnen worden. Dit alles kan niet allemaal tegelijk!

De hoeveelheden, inhoudstoffen van supplementen en de volgorde is afhankelijk van de overheersende klachten en de conditie van het lichaam. Ga daarom niet zelf experimenteren!

Geprobeerd is een zo compleet mogelijk beeld te schetsen over de gevolgen van minder gezond leven (al dan niet bewust) en hoe dit te herstellen. Hieraan kunnen geen garanties ontleend worden.